Een klant stuurt je een berichtje of ze misschien toch op je vrije dag terechtkan. Ze kan écht niet op een ander moment en het is maar een halfuurtje. Je twijfelt even, kijkt naar je agenda en voor je het weet heb je alweer ja gezegd. Terwijl je jezelf vorige week nog had voorgenomen om op die dag niet meer te werken.

Herkenbaar?

Dan ben je vast niet de enige die nee zeggen tegen klanten soms ontzettend lastig vindt. Zeker als je een goede band met ze hebt opgebouwd. Je kent ze al jaren, weet wat er in hun leven speelt en wilt natuurlijk graag met ze meedenken. Dat is ook helemaal niet verkeerd. Alleen vraag ik me bij dit soort situaties altijd af wanneer dat meedenken eigenlijk overgaat in jezelf steeds aanpassen.

Waarom is nee zeggen tegen klanten zo lastig?

Wat ik interessant vind, is dat ondernemers vaak heel goed weten welke grenzen ze willen stellen. Ze willen niet meer in de avond werken, hun vrije dag ook écht vrijhouden of stoppen met allerlei extra dingen die eigenlijk helemaal niet bij hun dienstverlening horen.

Maar zodra er een klant tegenover ze staat, worden die afspraken ineens een stuk minder belangrijk.

Want ja, deze klant komt al zo lang. Of ze heeft het momenteel zo druk. Misschien ben je ook bang dat ze ergens anders naartoe gaat als je niet flexibel genoeg bent.

Dus maak je toch maar een uitzondering. En omdat je dat bij de ene klant doet, voelt het vervolgens ook een beetje lullig om bij de volgende klant ineens nee te zeggen.

Voor je het weet, heb je een agenda die voor een groot deel wordt bepaald door wat voor anderen handig is. Terwijl je ooit voor jezelf bent begonnen om juist meer vrijheid te hebben in hoe je werkt. 😂

Je kunt een goede ondernemer zijn zonder altijd ja te zeggen

Ik denk dat we klantgerichtheid soms een beetje verwarren met altijd beschikbaar zijn. Alsof een klant pas tevreden kan zijn wanneer jij overal een oplossing voor bedenkt.

Maar volgens mij hoeft dat helemaal niet.

Je kunt ontzettend betrokken zijn bij je klanten, goed werk leveren en een fijne band met ze hebben, terwijl je tegelijkertijd duidelijk bent over wanneer je werkt en wat je wel of niet aanbiedt.

Sterker nog, die duidelijkheid kan juist heel prettig zijn. Klanten weten waar ze aan toe zijn en jij hoeft niet bij iedere vraag opnieuw te bedenken of je een uitzondering gaat maken.

Natuurlijk zijn er situaties waarin je bewust besluit om flexibel te zijn. Misschien vind je het helemaal geen probleem om een keer iets extra’s te doen. Prima toch? Het gaat mij er vooral om dat je die keuze maakt omdat jij dat wilt, en niet omdat je het ongemakkelijk vindt om nee te zeggen.

Wat gebeurt er eigenlijk als je wél nee zegt?

Dit is een vraag die ik ondernemers graag stel. Want soms zijn we zo druk met bedenken hoe iemand op onze grens gaat reageren, dat we eigenlijk al hebben besloten dat die reactie vervelend zal zijn.

Maar weet je dat ook zeker?

Misschien vindt die klant het helemaal niet erg en maakt ze gewoon een afspraak op een ander moment. Misschien baalt ze even, maar begrijpt ze het prima. En ja, misschien vindt iemand het daadwerkelijk vervelend.

Maar betekent dat dan dat jij iets verkeerd hebt gedaan?

Als je merkt dat je steeds opnieuw over je eigen grenzen heen gaat, zou ik niet meteen beginnen met het bedenken van strengere regels of standaardberichtjes voor je klanten. Ik zou eerst eens onderzoeken waarom je het zo moeilijk vindt om die grenzen aan te houden.

Want je kunt prima op je website zetten dat je op vrijdag niet werkt. Maar als jij je vervolgens bij iedere klant schuldig voelt omdat je die dag niet beschikbaar bent, blijft het lastig om die vrijdag ook echt vrij te houden.

Misschien zit de verandering dus niet alleen in wat je tegen je klanten zegt, maar vooral in wat jij jezelf toestaat.

Want als jij je eigen afspraken steeds opzijschuift voor een ander, hoe belangrijk zijn die afspraken dan eigenlijk voor jou?